Het begon op TikTok. Vervolgens verspreidde het zich naar Pinterest, Instagram en YouTube. De tradwife-trend is niet zomaar een hashtag. Het is een samengestelde lifestyle-uitzending in realtime.
Een tradwife is een getrouwde vrouw die actief kiest voor traditionele genderrollen. Ze omarmt het idee dat haar primaire domein het huis is. Haar focus? Brood bakken vanaf nul. Jurken naaien. Kinderen opvoeden. Een huishouden leiden zonder dat moderne gemakken haar dag domineren. Ze deelt dit leven online. De inhoud is gepolijst. Warm. Vaak nostalgisch naar een pre-feministisch tijdperk.
De term zelf is een samenvoeging. Het combineert ‘traditioneel’ en ‘vrouw’. Het kreeg aanzienlijke grip rond het begin van de COVID-19-pandemie. Lockdowns dwongen veel mensen terug naar huiselijke ruimtes. Voor sommigen was dit een moment om zich terug te trekken. Om troost te vinden in routine. Om de druktecultuur te verwerpen die hun professionele leven had bepaald.
Maar de beweging veroorzaakt grote verdeeldheid.
Critici zien het als een directe afwijzing van het feminisme. Ze zien de esthetiek als een terugkeer naar een eenvoudiger, veiliger, maar uiteindelijk minder vrije tijd. Ze beweren dat dit tientallen jaren van vooruitgang op het gebied van vrouwelijke autonomie en economische onafhankelijkheid ondermijnt. Voor hen voelt de trend performatief aan. Een voorrecht gemaskeerd als vroomheid.
Anderen duwen hard terug. Ze beweren dat deze keuze precies is wat het feminisme mogelijk zou moeten maken. Als vrouwen kunnen vechten voor het recht om te werken, leiding te geven en onafhankelijk te zijn, zouden ze dan niet ook het recht moeten hebben om thuis te blijven? Kiezen voor inzending? Om de arbeidsmarkt af te wijzen als ze dat willen?
“Is het onderdrukking als ze lacht terwijl ze blijft?”
Het debat gaat niet alleen over brood. Het gaat over wie het verhaal van het leven van vrouwen controleert. De traditionele esthetiek biedt een verleidelijke ontsnapping aan de moderne stress. Maar het opent ook een deur voor ongemakkelijke vragen over autonomie, economie en de definitie van vrijheid in de 21e eeuw.
Waar ligt de grens tussen keuze en dwang? Het algoritme maakt het niets uit. Het blijft maar de video’s pushen.
