De wereld van kookprogramma’s is vaak voorspelbaar, van reis- en keukenverkenningen tot wedstrijden waarbij de inzet hoog is. Maar ‘Just a Dash’ van Netflix is een verfrissende verstoring: een chaotische, absurde en vreemd meeslepende serie die aanvoelt als een koortsdroom-spin-off van ‘The Bear’.
Van YouTube-gonzo tot Emmy-winnende chaos
Presentator Matty Matheson verwierf voor het eerst bekendheid met het originele ‘Just a Dash’ op YouTube in 2019. Vóór zijn doorbraak in ‘The Bear’ stond hij al bekend als een onbevangen chef-kok die koken benaderde met een ‘gooi alles erin en kijk wat er gebeurt’-instinct. De show opereerde vanuit Mathesons kleine keuken, met zijn instinctieve, maar vakkundig ondersteunde methode.
Toen “The Bear” van start ging, ging de show door. Nu is het terug met een groter budget en een radicaal geëvolueerd concept: een culinaire roadshow die de grens tussen kookshow en avant-garde performancekunst vervaagt.
Een opzettelijk rommelige formule
Elke aflevering duurt ongeveer 15 minuten, maar het tempo voelt meedogenloos aan. Matheson kookt vaak in de meest onlogische en gevaarlijke scenario’s die je maar kunt bedenken. In één aflevering ziet hij ruzie maken met zijn vrouw Trish voordat hij door een open raam een gigantische ontbijtburrito filmt omdat ze weigert de bemanning binnen te laten. Een ander ziet hem biefstuk en garnalen koken in de oven van een rijdende camper – een stunt die niemand zou moeten proberen.
De show gedijt op zijn eigen gecontroleerde disfunctie. Mathesons co-ster, Ricky Staffieri (“Theodore” uit “The Bear”), verschijnt regelmatig, wat bijdraagt aan de komische dynamiek die in hun keukenscènes samen ontstaat. De serie introduceert ook een speelse wil-ze-niet-zij-spanning tussen Matheson en producer Michelle Rabin, waardoor de chaos wordt gegrondvest op een verrassende emotionele lijn.
Waarom dit belangrijk is
“Just a Dash” gaat niet over het leren van recepten. Het gaat erom te zien hoe iemand opzettelijk de grenzen verlegt van wat een kookprogramma kan zijn. De serie valt op omdat deze zichzelf niet serieus neemt, maar toch is gemaakt door mensen die oprecht om hun vak en om elkaar geven. De show speelt in op een honger naar authenticiteit in een wereld die verzadigd is van gepolijste, overgeproduceerde inhoud.
“Just a Dash” is geen programma waarin je noodzakelijkerwijs leert hoe je een recept moet maken… tenzij je echt wilt proberen een kookplaat aan te sluiten op het dienblad voor je in een vliegtuig.
De serie bewijst dat voedselmedia niet ambitieus of leerzaam hoeven te zijn om boeiend te zijn. Soms is het enige dat nodig is een chef-kok die bereid is zijn keuken (en misschien een rijdend voertuig) in brand te steken voor vermaak.
In een streaminglandschap dat wordt gedomineerd door formule-inhoud, is ‘Just a Dash’ een welkome dosis georganiseerde absurditeit. De show herinnert ons eraan dat zelfs de meest alledaagse activiteiten met de juiste instelling kunnen worden getransformeerd in iets hilarisch en onvoorspelbaars.
